
Thursday, May 29, 2008
Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης 2008

Saturday, May 24, 2008
Όχι και έργο του Foster!

Δεν θα αναφερθώ στα, ομολογουμένως, πολύ εντυπωσιακά στατιστικά στοιχεία της γέφυρας. Λίγο πολύ όλοι την έχουμε ακουστά και ξέρουμε περί τίνος πρόκειται, αλλά στο γεγονός ότι και στο ντοκιμαντέρ αλλά και σε μια γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο, η γέφυρα παρουσιάζεται ως έργο του διάσημου Βρετανού αρχιτέκτονα Norman Foster.
Σε αυτό το σημείο έρχεται η ένσταση μου.
Στην αρχή της εκπομπής, κατά την παρουσίαση του θέματος, ο Norman Foster μέσα από σκίτσα έδειχνε το σχήμα των κολονών της γέφυρας και εξηγούσε ότι ήθελε ένα αποτέλεσμα ανάλαφρο, ραδινές αναλογίες και γενικότερα έναν τρόπο να μην δείχνει η γέφυρα το βάρος της. Μέχρι εδώ συμφωνούμε. Αυτό είναι ένα μέρος της δουλειάς του αρχιτέκτονα. Παρεμπιπτόντως για να πετύχει το επιθυμητό αποτέλεσμα, ο Foster κατήργησε μία από τις κολόνες. Επίσης είμαι σίγουρος ότι δεν έκανε κάτι περισσότερο από αυτό το σκίτσο, ή κάποιες διορθώσεις πάνω στα σχέδια που του έδειξαν οι «συνεργάτες» του.
Στην συνέχεια παρουσιάστηκε βήμα βήμα η κατασκευή της γέφυρας, με όλα τα τεχνικά ζητήματα που είτε είχαν προβλεφθεί, είτε ανέκυπταν στην πορεία. Αυτά αφορούσαν την ακρίβεια στην κατασκευή κάθε κολόνας, πάνω στις οποίες θα πατήσει το οδόστρωμα (με το εκπληκτικό αποτέλεσμα της απόκλισης 2 εκατοστών σε μήκος 2460 μέτρων!!!), τον μηχανισμό με τον οποίο το μεταλλικής κατασκευής οδόστρωμα, συρταρωτά τοποθετήθηκε πάνω στις κολώνες αφού κατασκευάστηκε στο έδαφος, την αντιμετώπιση των καιρικών στοιχείων και ιδιαιτέρως του ανέμου και ένα πλήθος μερικών ακόμα, που με έκαναν στο τέλος να εντυπωσιαστώ και να νιώθω πολύ «μικρός», όταν μάλιστα οι περισσότεροι άνθρωποι στους οποίους οφείλεται η ύπαρξη της γέφυρας δεν είναι και πολύ μεγαλύτεροι μου.
Οι άνθρωποι αυτοί κατανάλωσαν τόνους φαιάς ουσίας για κάνουν τη γέφυρα να σταθεί, έμειναν ξάγρυπνοι από το άγχος τους για το αν ο καινοτόμος μηχανισμός που πρότειναν θα λειτουργήσει ως το τέλος και έδειξαν τι μπορεί να κάνει ο άνθρωπος όταν θέλει.
Και έρχεται πάλι στο τέλος ο Norman Foster και λέει ότι «πετύχαμε». «Η γέφυρα δίνει την εντύπωση ότι ίπταται» και άλλες τέτοιες αηδίες.
Η γέφυρα όμως δεν θα ήταν εκεί να «ίπταται» αν δεν ήταν όλοι αυτοί οι χαρισματικοί άνθρωποι. Όλοι χρειάζονται, ο καθένας στον τομέα του. Αλλά να αποδίδουμε «τα του καίσαρως, τω καίσαρι»… Και μια γέφυρα δεν είναι σε καμία περίπτωση δουλειά αρχιτέκτονα. Είναι δουλειά των υπολοίπων που συμπληρώνει με το σχέδιο του ένας αρχιτέκτονας.
Πληροφορίες για την γέφυρα: www.leviaducdemillau.com
Friday, May 23, 2008
Mathias Klotz - Megaron Plus στις 27.05
Τρίτη 27 Μαΐου 2008
Ώρα έναρξης 7 μ.μ.
Η διάλεξη θα γίνει στα αγγλικά με ταυτόχρονη μετάφραση στα ελληνικά
Είσοδος ελεύθερη με δελτία προτεραιότητας
Η διανομή των δελτίων αρχίζει στις 6 μ.μ.
Σε περίπτωση μεγάλης προσέλευσης αρχίζει μισή ώρα νωρίτερα
Τιμώντας την παγκόσμια αρχιτεκτονική, το Megaron Plus, στο πλαίσιο των διαλέξεων που οργανώνει, παρουσιάζει τον διεθνούς φήμης αρχιτέκτονα Ματίας Κλοτζ (Mathias Klotz), βραβευμένο με το αναγνωρισμένου κύρους ιταλικό βραβείο Borromini για αρχιτέκτονες κάτω των 40 ετών, το 2001.
Στη διάλεξη που θα δώσει ο Ματίας Κλοτζ, ο οποίος σήμερα σχεδιάζει κτίρια «από τη Χιλή ως την Κίνα», θα παρουσιάσει το πρόσφατο έργο του. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στις 27 Μαΐου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Τον Χιλιανό αρχιτέκτονα θα προλογίσει ο Έλληνας αρχιτέκτονας Μέμος Φιλιππίδης.
Ο Ματίας Κλοτζ γεννήθηκε στις 13 Απριλίου του 1965 στην Βίνα ντελ Μαρ της Χιλής. Αρχικά σκεφτόταν να σπουδάσει Τέχνη, ωστόσο σύντομα απέρριψε την ιδέα επειδή «η αρχιτεκτονική ήταν πιο μεθοδική». Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Χιλής και το 1991, την ίδια χρονιά που αποφοίτησε, άνοιξε το δικό του αρχιτεκτονικό γραφείο στο Σαντιάγο και κέρδισε τον πρώτο του αρχιτεκτονικό διαγωνισμό. Έχει διδάξει Γραφικό Σχέδιο στο Universidad Central από το 1996 έως το 1998, στο Universidad Federico Santa María στο Βαλπαραΐζο από το 1996 έως το 2000 και στο Universidad Católica της Χιλής από το 1997 έως το 1999. Από το 2001 είναι Κοσμήτορας της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Diego Portales University στο Σαντιάγο.
Ο Ματίας Κλοτζ έχει δώσει διαλέξεις σε πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής, αλλά και στην Ισπανία, τις ΗΠΑ, την Ιταλία, τη Γερμανία, τον Καναδά και τη Σουηδία. Έργα του έχουν δημοσιευτεί στον διεθνή αρχιτεκτονικό τύπο, ενώ μονογραφίες από την αρχιτεκτονική του έχουν παρουσιάσει τα περιοδικά GG Portfolio series: Mathias Klotz, Barcelona, 1997 και 2G edition 26, Barcelona 2003.
Από τότε που κέρδισε το βραβείο Borromini το 2001, ο Ματίας Κλοτζ θεωρείται ένας από τους πιο ολοκληρωμένους νέους αρχιτέκτονες στον κόσμο. Γεννημένος και μεγαλωμένος στη Χιλή, εγγονός Γερμανών μεταναστών, ο Κλοτζ παρουσιάζει πάντα μοναδικά κτίρια, είτε δουλεύει στην πατρίδα του είτε στο εξωτερικό. Βυθίζεται στα υλικά, τις τεχνικές και τις παραδόσεις της πατρίδας του, αλλά εμπνέεται και από το έργο Ευρωπαίων μοντερνιστών, όπως ο Marcel Breuer. Και, το σημαντικότερο, λαμβάνει πάντα υπόψη την ανθρώπινη εμπειρία.
Οι κατοικίες του Ματίας Κλοτζ στη Χιλή, οι οποίες βρίσκονται συχνά σε απομονωμένα τοπία, είναι 100% μοντέρνες. Κατασκευασμένες από ασβεστωμένο ή ακατέργαστο ξύλο παρά από πέτρα ή μπετόν, αυτές οι οικίες αναδεικνύουν τα τοπικά υλικά ενώ κατασκευαστικά μιμούνται κάτι από το έργο των αρχιτεκτονικών προγόνων του Κλοτζ. Τα μοναδικά κτίρια του Χιλιανού παίζουν καλλιτεχνικά με την κλίμακα, το χρώμα και την ημιδιαύγεια, συμπεριλαμβανομένου και του δημοτικού σχολείου της Αλταμίρα, χάρη στο οποίο κέρδισε την προσοχή της διεθνούς αρχιτεκτονικής κοινότητας στο ξεκίνημα του νέου αιώνα. Ο αρχιτέκτονας έχει επίσης σχεδιάσει τη Σχολή Δημόσιας Υγείας της Χιλής, και πολλές κατοικίες και άλλα δημόσια κτίρια στη χώρα του αλλά και στην Ιταλία, την Ουρουγουάη και την Αργεντινή κ.α.
Από την αρχή της καριέρας του, ωστόσο, ο Ματίας Κλοτζ έστρεψε το ενδιαφέρον του στις δεύτερες κατοικίες. «Στο ξεκίνημα, όλες σχεδόν οι δουλειές μου ήταν δεύτερες κατοικίες», θυμάται. «Στην Αμερική υπάρχει μια τεράστια ποσότητα χώρου και γι’ αυτό οι άνθρωποι ενός κοινωνικού επιπέδου έχουν συχνά την ευκαιρία να χτίσουν μια δεύτερη κατοικία. Γιατί μου άρεσε να σχεδιάζω τέτοια σπίτια; Επειδή απέναντί τους οι άνθρωποι είναι πιο ευέλικτοι και ανοιχτοί».
«Πιστεύω σε μια παραδοσιακή αρχιτεκτονική, δηλαδή πιστεύω σε μια αρχιτεκτονική που παίρνει στοιχεία από την παράδοση διαφορετικών πραγμάτων, από τα υλικά της τοποθεσίας. Αυτό είναι η κληρονομιά του Μοντέρνου Κινήματος: βρίσκεται ανάμεσα στον πολιτισμό και την παράδοση. Δεν υπάρχει πρωτοπορία. Και στην Αμερική το κίνημα αναπτύχθηκε περισσότερο από αλλού, επειδή υπήρχαν περισσότερες δυνατότητες να χτίσει κανείς. Σε αυτή την ήπειρο η αρχιτεκτονική είναι πολύ πιο αφομοιωμένη από αλλού», θα δηλώσει ο Ματίας Κλοτζ σε συνέντευξή του μετά τη βράβευσή το 2001.
Όσο για την ενασχόλησή του με το Πανεπιστήμιο, ο αρχιτέκτονας θεωρεί ότι «είναι βασικό να μπορώ με κάποιον τρόπο να εξισορροπώ ανάμεσα στη θεωρία που μπορεί να συζητηθεί στο πανεπιστήμιο με τους φοιτητές και στην πράξη, δηλαδή στο να δουλεύω αληθινά κτίρια. Δεν θα ήθελα να κάνω τίποτα από τα δύο αποκλειστικά, νομίζω ότι χρειάζονται και τα δύο».
Καινοτόμος, τολμηρός και αντιφατικός, ο 43χρονος Ματίας Κλοτζ έρχεται στις 27 Μαΐου στην Αθήνα για να μιλήσει στο κοινό του Megaron Plus για τον μαγικό κόσμο της αρχιτεκτονικής, όπως αυτός τον βιώνει καθημερινά μέσα από τα έργα του σε όλο τον κόσμο.
Διεύθυνση Προβολής & Επικοινωνίας
Ράνια Βουγιουκαλάκη, 210 7282717, rvou@megaron.gr
Πληροφορίες για το δελτίο τύπου αυτό:
Tuesday, May 13, 2008
Κούλογλου Vs Ε.Ρ.Τ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΟΝΤΙΚΑΣ
Έπειτα από συνάντηση του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της ΕΡΤ κ. Χρήστου Παναγόπουλου και του Γενικού Διευθυντή Τηλεόρασης, κ. Δημητρίου Γόντικα με τον δημοσιογράφο κ. Στέλιο Κούλογλου, ανακοινώθηκε στον κ. Κούλογλου ότι δεν θα συνεχιστούν στην επόμενη τηλεοπτική σεζόν οι εκπομπές «Θεματική Βραδιά» και «Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα».
Η ΕΡΤ ευχαριστεί τον κ. Κούλογλου για τη συνεργασία του.
A City Where You Can’t Hear Yourself Scream

Διαβάστε το άρθρο εδώ