Friday, June 29, 2007

Τί είναι η αρχιτεκτονική?

Τι είναι η αρχιτεκτονική; Είναι τέχνη; Είναι επιστήμη; Δεν είναι ρητορικό το ερώτημα... δεν βαριέμαι τόσο στη ζωή μου ώστε να φιλοσοφώ επί των σπουδών μου και του μελλοντικού μου επαγγέλματος... Είναι πρακτικό το θέμα... πρέπει να ξέρω για να αποφασίσω πως να σταθώ σ' αυτή τη δουλειά...


Αν είναι τέχνη τότε το πόσο καλός ή κακός σ' αυτό που κάνει ένας αρχιτέκτονας κρίνεται εξ' ολοκλήρου από την απήχηση που έχει η προσωπική του ματιά για τον μάταιο τούτο κόσμο... Ο καλλιτέχνης που σέβεται τον εαυτό του, δημιουργεί χωρίς να λαμβάνει υπ' όψιν άλλη οπτική γωνία απ' τη δική του... Δεν αφορούν στην καλλιτεχνική δημιουργία οι απαιτήσεις και τα γούστα του δέκτη - χρήστη...


Αν είναι επιστήμη τότε σας παρακαλώ να μου εξηγήσετε το παρακάτω... Στην πλειοψηφία των επιστημών υπάρχουν παγιωμένες μέθοδοι και λύσεις για την αντιμετώπιση ενός προβλήματος - θέματος... Μπορεί να είναι πολλές οι προσεγγίσεις... πάρα πολλές... αλλά είναι πεπερασμένες... Πώς γίνεται όμως κάθε άνθρωπος που καλείται αρχιτέκτονας και πατάει ή πάτησε το πόδι του στη γη, να δώσει για δεδομένο οικόπεδο και κτιριολογικό πρόγραμμα διαφορετική λύση από τους υπόλοιπους συναδέλφους του;


Τι απ' τα δύο ισχύει; Κάποιος θα μπορούσε να υποστηρίξει ότι ο αρχιτέκτονας είναι ένας άνθρωπος με εξασκημένη την αντίληψη του χώρου και... και... και να συνεχίσει επ' άπειρον παραθέτοντας δεξιότητες... Στο ερώτημα όμως 'ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ;" ποιός μπορεί να απαντήσει με σαφήνεια;

Thursday, June 28, 2007

Της αναπαλαίωσης

Αναπαλαίωση... Ακούγοντας αυτή την λέξη, εκτός από την πρόσφατη κινηματογραφική επιτυχία, μου έρχεται στο μυαλό... λάθος... μου γυρίζουν τα μυαλά, καθώς η λέξη αυτή αποτελεί ένα από τα μεγάλα εκφραστικά λάθη που γίνονται από ανθρώπους που θέλουν να μιλήσουν για κτίρια παλαιοτέρων εποχών, αλλά δυστυχώς και από αρχιτέκτονες (μια αναζήτηση στο google θα σας πείσει).

Η λέξη αυτή χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις διαδικασίες που έχουν γίνει για να επανέλθει ένα κτίσμα που δεν μπορεί να λειτουργήσει σωστά (ή και καθόλου) πλέον, με ιστορική η μη σημασία, σε κατάσταση ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σήμερα. Η σημασία που δίνεται είναι εντελώς λανθασμένη, καθώς αν την δει κάποιος ετυμολογικά σημαίνει "ξαναπάλιωμα", δηλαδή το ακριβώς αντίθετο από αυτό που θέλει να περιγράψει.

Ο σωστός όρος που πρέπει να χρησιμοποιείται είναι ο όρος αποκατάσταση. Είναι μετάφραση της λέξης restauro, η οποία προέρχεται από το ρήμα restaurare, που σημαίνει αποκαθιστώ. Γενικά σημαίνει την επέμβαση σε ένα μνημείο (τι είναι μνημείο; ...στα επόμενα άρθρα) για να εξασφαλιστεί η συνέχεια της ύπαρξης του και η μεταβίβαση σε επόμενες γενιές. Η επέμβαση restauro είναι επιστημονικά και φιλολογικά τεκμηριωμένη και αναφέρεται σε κάθε κλίμακα αρχιτεκτονικού μνημείου (από κτίριο έως περιφέρεια). Περιλαμβάνει εργασίες συντήρησης. Είναι πιθανή ακόμα και η αλλαγή της μορφής του μνημείου, η οποία όμως καθοδηγείται από αυστηρό ιστορικό- κριτικό έλεγχο. Η εξέλιξη της θεωρίας της αποκατάστασης έχει πολλές πτυχές και εξακολουθεί να βρίσκεται υπό συζήτηση. (περισσότερα στο μέλλον από πιο ειδικούς)

Παρατίθενται παρεμφερείς όροι προς αποφυγή παρεξηγήσεων:
Ανακατασκευή: ξαναχτίσιμο της αρχικής υπόστασης ενός μνημείου με όλες τις λεπτομέρειες του. Συνηθέστερη είναι η μερική ανακατασκευή. Π.χ. Όταν υπάρχουν ακριβή σχέδια του μνημείου
Αναστήλωση: επανατοποθέτηση αυθεντικού υλικού που έχει βρεθεί στον τόπο του μνημείου με περιορισμένη, διακριτική και αναγνωρίσιμη χρήση νέων υλικών. Π.χ. σε έναν αρχαίο ναό, όταν έχουν βρεθεί τα πεσμένα δομικά στοιχεία στις ανασκαφές.

Φωτογραφική Λέσχη Αρχιτεκτονικής Σχολής

Έχοντας δεχτεί αδικαιολόγητα πυρά για το αντιεπιστημονικό περιεχόμενο της προηγούμενης δημοσίευσής μου, αποφάσισα να ασχοληθώ και εγώ λίγο σοβαρότερα με το blog. Έτσι το θέμα της παρούσας δημοσίευσης όπως αναφέρεται και στον τίτλο είναι η Φ.Λ.Α.Σ., η φωτογραφική λέσχη που λειτουργεί στο τμήμα Αρχιτεκτονικής του Α.Π.Θ. με ζωντανή παρουσία στο πανεπιστήμιο εδώ και 15 χρόνια. Η Φ.Λ.Α.Σ. βρίσκεται στο υπόγειο της Αρχιτεκτονικής σε ενα καθαρό, ευχάριστο και δημιουργικό περιβάλλον (λεεεέμε τώρα!) και διαθέτει όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό (σκοτεινό θάλαμο, μεγεθυτήρες, εκτυπωτές, ψυγείο, νιπτήρες, κτλ) για εμφάνιση ή εκτύπωση, στο χέρι, οποιασδήποτε καλλιτεχνικής ανησυχίας. Επίσης σε κάθε εξάμηνο διοργανώνονται σεμινάρια από φοιτητές-μέλη της Φ.Λ.Α.Σ. στα οποία μπορεί να συμμετέχει οποιοσδήποτε το θελήσει, πηγαίνοντας απλά να δηλώσει το όνομά του στην αρχή κάθε εξαμήνου (Συνήθως υπάρχει πρόγραμμα αναρτημένο στην πόρτα της λέσχης). Μία φορά το χρόνο διοργανώνεται έκθεση φωτογραφίας από τη λέσχη στον εκθεσιακό χώρο της Πολυτεχνικής Σχολής. Τέλος, οι φωτογραφίες που παρατίθενται επιβεβαιώνουν την αγάπη και το μεράκι των μελών αυτής της λέσχης για το αντικείμενο.
Φωτογραφίες: Χρήστος Σπανός (Ευχαριστούμε!)

Wednesday, June 27, 2007

Μετά το Πολυτεχνείο τι; Κάτι θα βρεθεί. Δεν χρειάζεται άγχος

Η αγαπημένη μου συνάδελφος, Nemesis, έκανε ένα σχόλιο στο προηγούμενο post, το οποίο φωτογραφίζει κάποια πρόσωπα και κυρίως, κάποιες καταστάσεις. Ασχέτως αν συμφωνώ ή διαφωνώ με το σχόλιο της, θα ήθελα να της αφιερώσω το εξής άσμα.



Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...

Μετά το Πολυτεχνείο τι;

Συχνά - πυκνά τώρα τελευταία σκέφτoμαι τι στο καλό θα κάνω με το μέλλον μου. Σε σκέψεις μπαίνω και κάθε φορά που κάποια θεία - θείος -μπατζανάκης - γείτονας ή όποιος άλλος αποφασίσει να με ρωτήσει " Και τώρα που τελειώνεις, τι λες να κάνεις;" . Σήμερα όμως το ερώτημα επανήλθε στο προσκήνιο (Le Panao σταματά να κάνεις θέατρο!) πατώντας στον σύνδεσμο (link στα ελληνικά) του greek architects που βρίσκεται στα δεξιά αυτού του κειμένου. Εκεί συνάντησα το κείμενο ενός "συναδέλφου" όπως γουστάρουμε να αποκαλούμαστε μεταξύ μας... Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε!!!

Προσοχή Κυκλοφορούν Δ....!!!

Είναι κοινά αποδεκτό από τον φοιτητικό (αλλά και από τον υπόλοιπο) κόσμο της Θεσσαλονίκης ότι τελικά το χειμερινό εξάμηνο είναι πολύ παραγωγικότερο του θερινού. Λίγο η κούραση της εξεταστικής του Φεβρουαρίου, λίγο η αυξανόμενη ζέστη, λίγο οι εκδρομές από φοιτητικά και μή club αλλά κυρίως εκείνες οι περαστικές από δίπλα μας αιθέριες υπάρξεις κάνουν τη συνέχεια του σχολαστικού διαβάσματος αδύνατη. Το χειρότερο είναι ότι αυτές οι τελευταίες είναι παρούσες παντού: Στις αίθουσες και στα φουαγιέ των σχολών, στα γρασίδια του Α.Π.Θ., στο δρόμο, σε πολιτιστικούς χώρους (μπαρ, κλαμπ, καφετέριες), στην τηλεόραση... Η μόνη άμυνα που τελικά μας απομένει για να απαλλαγούμε από τον πειρασμό είναι μάλλον να ενδώσουμε σ' αυτόν, όπως λέει και ο ποιητής... Γι' αυτό και το παρόν blog εισηγείται για πρώτη φορά στα πανελλήνια χρονικά την κατάργηση του εαρινού εξαμήνου, πιλοτικά εφαρμοσμένη στη Θεσσαλονίκη στην αρχή και σε όλη την Ελλάδα στη συνέχεια. Το στιγμιότυπο είναι από διάλεξη τον Δεκέμβριο του 2006 και μαρτυρά αφενός τον πρόωρο για φέτος καύσωνα, δικαιολογεί αφετέρου την ψηφοφορία του μήνα στο blog.

5.. 4.. 3.. 2.. 1.. βγαίνουμε!

Καλησπέρα σας
Ως admin (λέμε τώρα) του νέου αυτού δικτυακού ημερολογίου σας καλοσορίζω...
Αφήνω τα υπόλοιπα στα άλλα μέλη του blog, που ελπίζω να συμβάλλουν... και να πληθύνουν

Υπο κατασκευή

Σύντομα κοντά σας...