Σε μία εποχή που τα «Πράσινα» κόμματα πέτυχαν στην Ευρώπη τα μέγιστα ποσοστά τους, κυρίως χάρη στην έλλειψη θέσεων των (αυτοπροσδιοριζόμενων) κεντροαριστερών αντιπάλων τους, ένα είναι σίγουρο: η οικολογία έχει συνδεθεί με την παραγωγή αρχιτεκτονικής με τον ίδιο απροσδιόριστο τρόπο που έχει συνδεθεί και με την παραγωγή πολιτικής.
Διότι το βασικό ερώτημα, το οποίο πολύ σωστά έθετε παλιότερα ένας καθηγητής μου, για κάθε «οικολογική αρχιτεκτονική» παραμένει: Η ενέργεια που θα εξοικονομηθεί σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα είναι μεγαλύτερη από αυτή που δαπανήθηκε για να κατασκευαστεί το κάθε «οικολογικό έργο»;
Τα λέω όλα αυτά γιατί το μάτι μου έπεσε σήμερα σε ένα από τα πλέον δημοφιλή έργα αυτής της κατηγορίας, το κτίριο της ακαδημίας επιστημών της Καλιφόρνιας του Renzo Piano. Και δεν αμφισβητώ τις προθέσεις του κυρίου Piano , αλλά όσο κι αν τονίζεται σε διάφορα άρθρα το πόσα πολλά φωτοβολταϊκά ή πόσο έξυπνο σύστημα κλιματισμού διαθέτει, πολύ αμφιβάλω αν επί της ουσίας απαντάει τελικά καταφατικά στο παραπάνω ερώτημα…
Οι φωτογραφίες είναι από το www.arcspace.com
