Wednesday, December 17, 2008

Περί δημοσκοπήσεων (Ξανά...)

Είπα να αυτοσυγκρατηθώ λίγο και να μην γράψω ακόμη μία από τις χιλιομετρικές, πύρινες, παθιασμένες αναλύσεις-κατακραυγές περί των ελληνικών τεκταινόμενων που αναρτώνται πυρετωδώς στα ελληνικά και μη ιστολόγια τις τελευταίες μέρες, αλλά πραγματικά με… ξύνει το χέρι μου. Επειδή όμως υποτίθεται ότι διαχειριζόμαστε ένα ιστολόγιο στο οποίο ελπίζουμε ότι διακινούνται κυρίως αρχιτεκτονικές ιδέες, οφείλω να προειδοποιήσω τους μη ενδιαφερόμενους ότι το παρακάτω αποτελεί αυστηρά προσωπικό παραλήρημα:


Ως γνωστόν και κάτι παραπάνω από κοινότοπο λοιπόν, υπάρχει μέσα στην ελληνική «κοινωνία» εκείνη η μικρή ομάδα, εκείνων των καλών ανθρώπων, που ασκεί εκείνο το λειτούργημα της έγκυρης και έγκαιρης ενημέρωσής της… Τέλος πάντων φαντάζομαι πως καταλάβατε για ποιο ακριβώς χείριστο είδος μιλάω και φυσικά δεν γενικεύω. Οι έντυπες μορφές έκφρασής τις οποίες υπηρετούν, όπως και αρκετές άλλες, φροντίζουν λίγο μετά από κάθε «συνταρακτικό» γεγονός που ταλαιπωρεί αυτή την «κοινωνία» για ένα Α χρονικό διάστημα, να δημοσιεύουν κάτι που ονομάζεται «γκάλοπ». Το γκάλοπ αυτό λοιπόν (για να τηρεί και τα προσχήματα) γίνεται από εταιρίες ανεξάρτητες και υπεύθυνες, ενώ στη συνέχεια δημοσιεύεται και αναλύεται με περίεργα επίμονο τρόπο ως Δημο-σκόπηση (ναι το Δήμο- γραφόταν κάποτε με κεφαλαία) ενώ στην πραγματικότητα το γαλλικό (νομίζω) όνομα του, το οποίο ακούγεται σαν να καταπίνει κανείς χάπια, φανερώνει μάλλον τον πραγματικό του σκοπό.

Ως εδώ καλά λοιπόν, αυτές είναι γενικές μόνο παρατηρήσεις… Έλα όμως που προχθες μία από αυτές τις έντυπες μορφές φρόντισε να μας πληροφορήσει για μία ακόμη φορά σχετικά με το τι η ίδια μας η «κοινωνία» σκέφτεται για τα όσα τελευταία την βασανίζουν! Στο ανυπόγραφο (τουλάχιστον στην ηλεκτρονική του μορφή) και ανυπόφορο αυτό άρθρο παρουσιάστηκαν τα ποσοστά των απαντήσεων στα εξής… φλέγοντα ζητήματα-κλειδιά: Ποια είναι τα ποσοστά ψηφοφόρων που συγκεντρώνει κάθε κώμα, ποιος ανάπηρος είναι καταλληλότερος για πρωθυπουργός, ποιο κώμα ΘΑ μπορούσε να αντιμετωπίσει καλύτερα την «κατάσταση», αν ΘΑ έπρεπε να γίνουν άμεσα εκλογές κ.α. τέτοια… χρήσιμα. Φυσικά το έντυπο αυτό, για κάποιον περίεργο λόγο, προτίμησε να θεωρήσει λεπτομέρειες και να προσπεράσει τα διάφορα άλλα, μικρά και φαινομενικά ασήμαντα, όπως: 4 στους 10 πιστεύουν ότι σκοπός των διαδηλωτών ήταν να δημιουργήσουν αναταραχή, 3 στους 10 ότι για τον φόνο του παιδιού ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο ένας άνθρωπος, 5 στους 10 θεωρούν πως ότι έγινε ήταν υποκινούμενο από κάποιους. Αντίθετα βιάστηκε να διατυμπανίσει στον τίτλο του άρθρου το φανερό και ατράνταχτο «πλήγμα του κυβερνόντος κώματος»…

Έστω ότι θεωρούμε αυτό το γκάλοπ μια καλή προσέγγιση της ελληνικής πραγματικότητας…: Ώστε λοιπόν ΔΕΝ είναι ανησυχητικό το ότι 5.500.000. άνθρωποι-μέλη αυτής της «κοινωνίας», που έχει την ψευδαίσθηση ότι το όνομά της πρέπει να γράφεται χωρίς εισαγωγικά, ΔΕΝ έχουν καταλάβει τι συμβαίνει τα τελευταία 30 χρόνια στον ευρύτερο χωροχρόνο στον οποίο κατοικούν και υπάρχουν. ΔΕΝ είναι σημαντικό ότι 4.000.000 ΔΕΝ έχουν αντιληφθεί πως η μπόχα και η σαπίλα από την κατάρρευση αυτού του σαθρού οικοδομήματος που οι ίδιοι φτιάξαμε έχει φτάσει έως την Ανδρομέδα. ΔΕΝ είναι είδηση το ότι, μετά από ΟΛΑ όσα έχουν συμβεί στην ευημερούσα ελληνική κοινωνία της μεταπολίτευσης, σε 3.000.000 ανθρώπους φταίει ένας, ναι, ΕΝΑΣ άνθρωπος για την «κρίση» των τελευταίων ημερών. Ο αστυνομικός. ΔΕΝ είναι ανησυχητικό ότι 11.000.000 θεωρούν ότι είναι προσωρινή αυτή η «κρίση» κι αυτό που συνέβη (αυτό δεν είναι του προαναφερθέντος εντύπου αλλά προκαλώ οποιονδήποτε να με διαψεύσει), πως θα πάμε παρακάτω, θα το ξεπεράσουμε, θα το καταπιούμε και θα το χωνέψουμε!!! Ως «κοινωνία» πάντα…


Όχι, η είδηση είναι ότι τρίζει ο θρόνος του κυβερνόντος κώματος.


Λέει στην ταινία «το μίσος» σε κάποιο σημείο ότι η κατάρρευση μιας κοινωνίας είναι όπως η πτώση από έναν ουρανοξύστη. Κάθε 20 μέτρα ο άνθρωπος που πέφτει στο κενό σκέφτεται: «ως εδώ καλά, ως εδώ καλά». Το πρόβλημα δεν είναι όμως η πτώση. Είναι η πρόσκρουση με το έδαφος. Και δεν θέλω πάλι να ξαναξεκινήσουμε την συζήτηση ποιος ήρθε πρώτος, η κότα ή το αυγό. Αλλά θέλω μια φορά σε εκείνη την ρημάδα την ερώτηση του «τις πταίει» στα γκάλοπ, να βάλουν μία, μόνο μία φορά την απάντηση «ΤΟ ΞΕΡΟ ΜΑΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ». Είμαι σίγουρος ότι δεν θα την επιλέξει κανείς. Μπορεί να καταλήξουμε στο τέλος ότι μας έφταιγε μόνο ένα πιστόλι.

2 comments:

kristen said...

nai vre mono toy to pistoli..ayto exei tin eythyni...ti leme tora?

o malakas o giannakis said...

ενα πιστολι ξεκινησε τον α'π.π.

υποτιθεται