Tuesday, October 30, 2007

Ο φράχτης

Το νεοκλασικό κτίριο του σχολείου στο οποίο έβγαλα τα 6 χρόνια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (όχι αυτό στις φωτό) πρέπει να είναι εδώ και πάρα πολλά χρόνια διατηρητέο. Και επειδή (για να μιλάμε και με αρχιτεκτονικούς όρους) η συντήρηση και η αποκατάσταση δεν αφορούν μόνο σε κτίρια αλλά και σε σύνολα, διατηρητέος πρέπει να ήταν και ο φράχτης γύρω από αυτό. Ένας πολύ ψηλός, πολύ άσχημος, αλλά κυρίως πολύ επικίνδυνος φράχτης, Γιατί κάθε κατακόρυφό του κάγκελο κατέληγε σε αιχμηρή απόληξη σχήματος… αρχαιοελληνικού δόρατος.

Κατά τις απογευ- ματινές ώρες και επειδή το σχολείο ήταν κλειστό, πολλά παιδιά σκαρφάλωναν πάνω από αυτό το φράχτη με σκοπό να παίξουν στην αυλή. Τα πρωινά, κατά τις ώρες του διαλείμ- ματος σε κάποιο σημείο του φράχτη γινόταν πόλεμος για την αγορά διαφόρων μπουγατσοειδών κατασκευασμάτων από το παρακείμενο, εξωσχολικό, μη πιστοποιημένο αναψυκτήριο, επειδή το καημένο το σχολικό δεν διέθετε τέτοιες πολυτέλειες. Πόλεμος μεταξύ μαθητών και καθηγητών φυσικά, αλλά και καθηγητών μεταξύ τους γιατί μάταια πολλοί από αυτούς φώναζαν για την επικινδυνότητα του φράχτη.

Στα πλαίσια των επιχειρήσεων του δεύτερου πολέμου (επειδή οι καθηγητές που φώναζαν είχαν με το μέρος τους όλα τα παιδιά) εί
δαμε το φράχτη μια μέρα στολισμένο με πορτοκάλια, ένα καρφωμένο στην κορυφή κάθε δόρατος, από αυτά που μας μοίρασε το σχολείο. Αλλά κανείς δεν του έκοψε ποτέ αυτές τις κορυφές, γιατί όπως είπαμε πρέπει να είναι διατηρητέες…



Βέβαια το παραπάνω είναι ειδικότερο παράδειγμα, αλλά νομίζω ότι κυρίως στο όνομα της ασφάλειας από τους εξωσχολικούς κιν- δύνους, τα ελληνικά σχολεία έχουν μετατραπεί τα τελευταία χρόνια σε φρούρια. Χαρακτη- ριστικό παράδειγμα είναι το 19ο γυμνάσιο - λύκειο Θεσσαλονίκης στην οδό Αλεξάνδρειας (αυτό στις φωτό), ένα από τα πιο αξιόλογα διατηρητέα αυτού του μεγέθους στην πόλη, αλλά με περίφραξη… στρατοπέδου συγκέντρωσης.

ΥΓ: Και θυμάμαι στο μάθημα της τεχνολογίας κατασκευών πο
υ μας έδειχναν έναν φράχτη γαλλικού σχολείου, φτιαγμένο από τετράγωνες πλάκες 2x1 που κάθε μία ήταν διαφορετικό γλυπτό. Τι να πεις, φαίνεται πως οι Γάλλοι δεν έχουν εξωσχολικούς κινδύνους…

5 comments:

Kostis_dds said...

Λοιπόν... εκατοντάδες μαθητών σε κάθε σχολικό κτίριο και κάποιοι απ'αυτούς έχουν σαν χόμπυ την κοπάνα... στο δικό μου λύκειο τα κάγκελα ήταν δυο φορές το ύψος αυτών που μας δείχνεις (μακρυά απο διατηρητέο βέβαια, το γκρεμίσανε στη μέση των πανελληνίων εξετάσεων γιατί κρίθηκε ακατάλληλο για χρήση)...κι εκτός αυτού είχαμε κι ενα φύλακα στην πόρτα για να ελεγχει ποιος μπαινει και ποιος βγαίνει...οπότε φαντάζεσαι ότι κάθε φορά που θέλαμε να κάνουμε κοπάνα κάναμε τους κασκαντέρ... Το ερώτημα είναι:την ασφάλεια του μικρού ποσοστού των κοπανατζήδων ποιός τη σκέφτηκε...? Υποτίθεται ότι τα σχολεία πρέπει να είναι ασφαλή για όλους... δεν είναι ρατσισμός αυτό??? Αποφασίζεις να πας για ένα αθώο μπανάκι/καφεδάκι και κινδυνεύεις να βρεθείς στο νοσοκομείο...

tito said...

Ωραίο θέμα... μα πιο πολύ με άρεσε ο τρόπος που γράφεις... Μάλλον θα παίζει μεγάλο ρόλο η προσωπική εμπειρία σου... τα αφηγείσαι πολύ ώραια...ένα μόνο έχω να σου πω... ΔΟΥΛΕΨΕ ΤΟ!

Le Panao said...

Που είσαι εσύ χαμένος τ' αγόριμ?

adiexodo said...

Κοίτα κωστή η ασφάλεια του τύπου που κάνει κοπάνα, τα καγκελα και ο εγκλεισμός εντάσσονται όλα στο γενικότερο σύνολο των αντιδημοκρατικών θεσμών που υπάρχουν μέσα στα σχολεία.Παραθέτω λοιπόν τα εξής κλασσικά:
1.Λείπεις πρώτη ώρα-φύγε όλη τη μέρα
2.Κάνεις κατάληψη πάρε αποβολή
3.Βάζω συρματόπλεγμα γύρω από τα καγκελα που λέτε για να μήν σου επιτρέπω να πάρεις φαί από το φθηνό, χορταστικό, υγιεινό κυληκείο εκτος των τειχών αλλά να αναγκάζεσαι να αγοράζεις απο το εντός το οποίο παρόλο που φέρνει χαμπουργκερ και τσιπς τα ρίχνει με τη σύμβαση του στο σχολείο
4.Δεν πάτε 5ήμερη όπου ψηφίσατε αλλά όπου εχω μίζα εγώ.
Είναι σαφές ότι τα ελληνικά θρανιά μυρίζουν δημοκρατικότητα. Για να συνηθίζουμε ισως..

Le Panao said...

adiexodo: 3 - Ε κοίτα, για να λέμε και του στραβού το δίκιο το κυληκείο του σχολείου μου στη συνέχεια έγινε πιο αξιοπρεπές, άσε που όπως και να χει αυτό ήταν πιστοποιημένο απο το υγειονομικό. Το άλλο ανεξάρτητα από το αν έφερνε διάφορες νόστιμες βρωμιές πιστοποίηση δεν είχε.

Α, και κάτι που ξέχασα: Για να σταματήσουν τα παιδιά από το να αγοράζουναπό έξω, επειδή κουράστηκαν να τα κυνηγάνε όλη μέρα, βάλανε τελικά και δεύτερο και ασχημότερο φράχτη από μέσα σε απόσταση 1,5 μέτρου. Και όταν διαπιστώσανε ότι η ασχήμια ήταν πια υπερβολική, φυτέψανε και θάμνους ανάμεσα στους δύο φράχτες!