Monday, September 24, 2007

Το «Στέγαστρο της Σαντορίνης» το θυμάστε; Πάμε απ’ την αρχή:...

Στον σημερινό αρχαιολογικό χώρο του Ακρωτηρίου Θήρας άρχισε το 1967 να αποκαλύπτεται από τον καθηγητή Σπύρο Μαρινάτο μια ολόκληρη παραθαλάσσια πόλη με δρόμους, πλατείες, πολυώροφα κτίρια, εργαστήρια κ.α.. Οι τοιχογραφίες, σπουδαίας τέχνης και με πρωτότυπα θέματα, που κοσμούσαν τα δωμάτια, αλλά και τα σκεύη και εργαλεία από πέτρα, πηλό και μέταλλο που έχουν βρεθεί κατά εκατοντάδες, μαρτυρούν τον πλούτο και την ακμή της Υστερομινωικής αυτής πόλης.

Ο Μαρινάτος πρότεινε τότε την πρωτοποριακή, για την εποχή της, ιδέα να προστατευτεί ο αρχαιολογικός χώρος με ένα στέγαστρο, η οποία τελικά υλοποιήθηκε με τη μορφή μιας κατασκευής από σκελετό Dexion και φύλλα αμιαντοτσιμέντου Ellenit για στεγη. 30 χρόνια διάβρωσης από τις σκληρές καιρικές συνθήκες του Αιγαίου, ήταν αρκετές για να καταστήσουν το στέγαστρο ακατάλληλο, και να οδηγήσουν την πολιτεία στην αντικατάστασή του.

H νέα μελέτη, της οποίας την έμπνευση, τον σχεδιασμό, και την όλη εποπτεία κατασκευής είχε ο αρχιτέκτονας N. Φιντικάκης, αποτελούσε συνέχεια του βραβευθέντος Ερευνητικού Προγράμματος «ASPIRE» (Archaeological Sites Protection Implementing Renewable Energies), ως πρωτότυπη και καινοτόμος παρέμβαση στον αρχαιολογικό χώρο με χρήση ήπιων μορφών ενέργειας. Από στατικής άποψης ο φέρων οργανισμός του νέου στεγάστρου είναι μεταλλικός από χάλυβα, κατά το πλείστον ανοξείδωτος υψηλής αντοχής, με πρόβλεψη για φορτίο 15 εκ. θηραϊκής γης, με πρόσθετο φορτίο εμποτισμού από όμβρια ύδατα. Η επικάλυψη αυτή με θηραϊκή γη είχε προβλεφθεί αφενός για την αποκατάσταση τον τοπίου και αφετέρου για να εξασφαλιστεί με ήπια και οικολογικά μέσα η δημιουργία κατάλληλων συνθηκών του εσωτερικού περιβάλλοντος.

Ο αερισμός στο εσωτερικό του στεγάστρου γίνεται από τα ανοίγματα στον βορρά και τον νότο, κατά τις βραδινές ώρες που είναι δροσερά, ενώ κατά τη διάρκεια της ημέρας το διοξείδιο του άνθρακα από τις εκπνοές των επισκεπτών διοχετεύεται από το κενό του δικτυώματος του στεγάστρου διαμέσου ειδικών σχισμών της οροφής. Το πολύπλοκο αυτό έργο (δεδομένου μάλιστα ότι κατά τις εκσκαφές των φρεάτων των πασσάλων θεμελίωσης βρέθηκαν ακόμη περισσότερα αρχαιολογικά ευρήματα) προσέλκυσε την συνεργασία και το ενδιαφέρον πλήθους επιστημόνων και κόστισε συνολικά 33.000.000… στραγάλια.

Και γιατί στραγάλια και όχι ευρώ; Μα επειδή το Σεπτέμβρη του 2005 τμήμα του νέου στεγάστρου κατέρρευσε σκοτώνοντας 1 Βρετανό και τραυματίζοντας άλλους 6 τουρίστες. Το 2007, ύστερα από διετή επεξεργασία και μελέτη, ανεξάρτητη επιτροπή Βρετανών εμπειρογνωμόνων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι είναι λάθος η στατική μελέτη του στεγάστρου στον αρχαιολογικό χώρο του Ακρωτηρίου της Σαντορίνης και ότι για να υπάρξει στατική επάρκεια θα πρέπει όλο το στέγαστρο να ξηλωθεί και να γίνει από την αρχή. Καλά τα καταφέραμε πάλι…

Πηγές: Εφημερίδες "Τα Νέα", "Το Βήμα"

No comments: